Tweede Paasdag in coronatijd

Vanmiddag wilden Ans en ik maar eens een ander ommetje maken dan in de afgelopen weken. Vanuit huis door de buurt, de ene keer linksom, dan weer rechtsom, langs het akkerland aan de rand van de stad, of door het Van Beestpad, een knussig door knotwilgen omzoomd fiets- en wandelpad, het rondje door Brigdamme en dan langs de kaasboerderij van Schellach – variatie genoeg maar op den duur heb je het wel gezien. Ook al staat onderweg de natuur bescheiden en soms heel uitbundig in bloei. De lente zet gewoon door, corona of geen corona.

Aan het eind van onze straat staan een paar meidoorns (of sleedoorns?) fantastisch te bloeien

Dus nu maar de auto gepakt, naar Westkapelle gereden en geparkeerd onderaan het duin bij de reddingsboot, op een vrijwel verlaten parkeerplaats. Toen we boven kwamen zagen we het nog duidelijker: we waren vrijwel de enigen. Het strand was leeg net als de wandelweg ernaast en het pad over de duinen. Terwijl er doorgaans veel wandelende mensen zijn. Rond de strandtent in de verte richting Zoutelande ook geen beweging. Echt niemand te bekennen.
Hadden we ook niet thuis moeten blijven?

Nu ja, we waren er toch, anderhalve meter afstand houden tot andere mensen was geen probleem zo, die frisse neus gaan we toch maar halen. Wat heel goed lukte met de bij tijd en wijle ijskoude harde noordenwind.

Terug reden we door Westkapelle en zagen een geheel verlaten dorp. Niemand te zien, restaurants, terrassen en winkels dicht. Alleen Melis de frietenboer bij de dijk was open en er stond één klant, waar normaal op een dag als deze rond half zes een rij van zeker 10 meter staat. Ook bij het kibbelingenloket stond één klant.

Over de buitenkant van de Westkappelse Zeedijk naar Domburg, langs restaurant Westkaap met het magnifieke uitzicht over zee. Ook leeg, zo’n triest gezicht nu.

Strand, strandweg en pad op de duinen bij Westkapelle helemaal voor ons. Links Zoutelande en rechts daarvan in de verte de Sardijnstoren in Vlissingen.

In Domburg, altijd een bruisende badplaats met veel volle terrassen en rondwandelende gasten, was ook bijna niemand te zien. Maar ja, alle campings zijn dicht benevens bungalowparken, hotels, B&B’s en wat er meer aan logies wordt geboden. Toeristisch Walcheren is leeg, geen gast te zien, nergens hoor je Duits praten. Het is nu van ons, de vaste bewoners. Er wordt al een aantal jaren geklaagd over het gestaag toenemende toerisme met alle gevolgen voor ruimtebeslag, natuuraantasting, drukte op de wegen en andere ongemakken.
Maar nu, helemaal niemand, dat is, hoe zal ik het noemen – unheimisch.
Zo, toch nog wat Duits vandaag.

13 april 2020 4

Tamelijk wisselvallig

De kop boven het weeroverzicht van vanavond op Buienradar geeft goed aan hoe het was en wat de komende week wordt verwacht. Een paar fragmenten:
Het blijft de komende week wisselvallig in Nederland. Vandaag passeerde een zwak koufront met wat regen.
En voor vanmiddag werd aangekondigd:
Vanuit het westen klaart het soms op, maar ook kan er nog een enkele bui vallen. Met temperaturen van 10 tot 12 graden is het vrij zacht voor de tijd van het jaar. Er staat een matig tot vrij krachtige en aan zee krachtige zuiden- tot zuidwestenwind.

Lees verder →

8 maart 2020 4

Filmopnamen in Middelburg

Op dinsdag 6 juni 1944 vonden de geallieerde landingen plaats in Normandië, de grootste amfibische invasie in de geschiedenis en het begin van de bevrijding van West-Europa. Na felle gevechten kon een bruggenhoofd worden gevormd waaruit de geallieerden konden uitbreken. Met een ongekend snelle opmars door Frankrijk en België kon op 4 september 1944 de haven van Antwerpen door de Britse troepen worden veroverd. Die haven bleef echter onbruikbaar zolang er geen vrije doorvaart over de Westerschelde was. De Duitsers hadden versterkingen aan de zuidkant bij Breskens en aan de noordkant op Walcheren. Hun leger op Zuid-Beveland werd via Zeeuws-Vlaanderen naar België gedirigeerd om de Canadezen af te stoppen die via Vlaanderen oprukten. Wat ze niet lukte, de Canadezen bevrijdden de kust en gingen door naar Breskens.

Monument bij Westkapelle voor de landingen op 1 november 1944

Lees verder →

1 februari 2020 5

Het water komt

Rutger Bregman schreef een nieuw boek: ‘Het water komt.’ In deze brief aan alle Nederlanders luidt Rutger de noodklok: net als voor de Watersnoodramp in 1953 waarschuwen experts dat we grote delen van Nederland kunnen verliezen aan het water. Toch komen we niet genoeg in actie. Maar nu kunnen we het tij nog wél keren. Om ervoor te zorgen dat iedereen dit verhaal kan lezen of luisteren, geven we het gratis weg. Ga naar https://hetwaterkomt.nl voor jouw exemplaar.

Lees verder →

29 januari 2020 4

Het klooster in Wittem

Wanneer we in Hurpesch zijn doen we af en toe boodschappen bij de Plus in Gulpen. Op de weg erheen komen we door Partij en langs Wittem met het grote klooster. Toen we zagen dat er dit jaar opnieuw een kerststallententoonstelling was in het klooster, zijn we erheen gegaan en hebben meteen de kloosterkerk met zijn kapellen bezocht.

Voorzijde van het klooster met op de linkerhoek de kloosterkerk en op de rechterhoek de bibliotheek

Lees verder →

2 januari 2020 2

Voorbij

Ja, de kerstdagen zijn voorbij. We hebben ons net als eerdere jaren ruim een week van tevoren genesteld in het zuiden van Limburg. Dit keer op hetzelfde adres als vorig jaar, in de buurtschap Hurpesch op de oostelijke helling van het Geuldal, tussen Mechelen en Epen.

Onze vakantiewoning is weer de gerestaureerde vakwerkboerderij uit de 18e eeuw in de buurtschap Hurpesch bij Mechelen.

Lees verder →

30 december 2019 4

Een orgelmiddag over minimal music

De muziekgeschiedenis laat voor wat in het algemeen wordt aangeduid als klassieke muziek een opeenvolging zien van stijlen, stromingen en tijdperken: Renaissance – Barok – Classicisme – Romantiek – 20e eeuw – eigentijds klassiek. Die laten een ontwikkeling zien van eenvoudig en eenstemmig naar toenemende complexiteit in meerstemmigheid, klankvorming, ritme en harmonie. In de 20e eeuw werd het steeds moeilijker met atonale en seriële muziek, ook wel ervaren als avant-gardistische moeilijkdoenerij.

Lees verder →

13 oktober 2019 3

Mijn voorvaderen

In de inleiding tot dit weblog, te vinden onder het label ‘Over’, inmiddels Profiel geheten, ga ik in op de herkomst van de naam Zuiderend. Daar zit enige stamboomaffiniteit achter. Omdat ik alleen schrijf over de stamboom van mijn moeder, zou de indruk kunnen ontstaan dat ik mij niet heb verdiept in de stamboom aan vaders kant. Niets is minder waar. Van die stamboom heb ik gegevens verzameld tot in de Middeleeuwen. Bij de start van dit weblog heb ik ook bedacht dat de resultaten van dit stamboomonderzoek zich ook goed lenen om over te schrijven. Als ik tenminste erin slaag leuke en interessante feiten of verhalen over mijn voorvaderen en -moederen te achterhalen. Dat is wel moeilijker dan het verzamelen van namen, datums en familieverbanden. Veel daarvan is op internet te vinden en het programma My Heritage, dat ik voor het vastleggen van de stambomen gebruik, is daarbij ook behulpzaam door hun ‘Smart Matches’.

Lees verder →

27 juli 2019 8

Bij Brummen

We landden dus in Voorstonden op Landschapscamping ’t Lentinck. Waarom het landschapscamping heet is mij niet duidelijk. De meeste campings liggen in het landschap, stadscampings zijn de uitzondering. Een punt kan zijn dat volgens hun website de camping in een zogenoemde landgoederenzone ligt. Dit is een gebied waarin zich, min of meer aaneengesloten, verscheidene historische landgoederen en buitenplaatsen bevinden. Kenmerkend is de samenhangende structuur van landhuizen, geometrische lanenstelsels, grootschalige landschapsparken, boerenerven, akkers, weiden en bosgebied.

Lees verder →

29 juni 2019 5

Bij Sloten

Deze reis is niet alleen bedoeld om er weer opuit te gaan na de lange periode van gedwongen thuiszitten door de ernstige ziekten die ons overkwamen. Meer dan een jaar zonder trektocht met de caravan is iets wat moest worden geaccepteerd, de situatie was nu eenmaal zo, maar de vrijheid om te zwerven, landschappen en steden te ontdekken en te genieten van natuurschoon, de knusheid van het huisje op wielen, het werd node gemist. Des te fijner is het dat we samen, (over)levend en wel, de kar weer konden gaan trekken op weg naar de horizonten die we verlangden.