Zuiderend

Wat ook een begin kan zijn

De afgelopen strenge coronaperiode, die al met al twee maanden heeft geduurd, hebben wij gebruikt om stukje bij beetje de tuin beter op orde te brengen. In het verleden kwam daar vaak minder van omdat onze plannen altijd inhielden dat we begin of half mei voor een week of zes met de caravan eropuit trokken naar één van onze favoriete streken zoals de Cévennen, het Drautal of de Hongaarse poesta. Daar willen we nog wel eens heen, of weer rondtrekken door Oost-Europa, Denemarken, iets nieuws ondernemen met reizen naar Spanje of Italië. Plannen genoeg! We hadden ze echter al uit ons hoofd gezet door de medische sores die vanaf december weer toenamen. Maar ook in Nederland gaat het feest niet door. Vanwege de coronapandemie zijn de campings dicht. Gisteravond hoorden we van premier Rutte dat ze vanaf 1 juli weer open mogen. Dan komt er natuurlijk een vloedgolf aan kampeerders op af, in de kortste keren zal alles ’complet’ zijn. Misschien in september….
En de grenzen zijn voorlopig ook dicht.
Dan maar de tuin in om die eens mooi en fleurig te maken. Ans is daar goed in en weet wat er in de border moet komen, hoe je die mooi krijgt met kleuren en bloeiwijze en bloeitijd. Ik zorg voor het gras en doe het sjouwwerk. Samen maken we er iets moois van.

We hebben een ommuurde stadstuin met een grasveldje, tegelpaden en stukken met grijze breeksteen. Daarnaast een houten terras met aan twee zijden een border. De voortuin heeft een houten terras omgeven door dezelfde grijze breeksteen. Allemaal heel onderhoudsarm dus en dat past wel als je uitgebreide reisplannen hebt. Nu is het even anders.

De twee nieuwe Prunussen hebben nog kleine doch beloftevolle kronen.

Een paar jaar geleden is één van de Prunussen in de achtertuin doodgegaan. De Esdoorn met het mooie rode blad in de voortuin was bovendien aangetast door een schimmel en maakte jaar na jaar minder blad dat ook eerder viel. Vorig jaar hebben we er maar eens werk van gemaakt en zodoende zijn in oktober door een hoveniersbedrijf in de achtertuin twee nieuwe Prunussen geplant met de fraaie naam Autumnalis Rosea. In de voortuin is de Esdoorn vervangen door een Acer platanoides ’Crimson Sentry’ (Noorse Esdoorn), een langzaam groeiende zuilboom op laagstam met grote roodpaarse bladeren. Weer rood blad dus. Nu de boom vol in blad staat kunnen we niet anders zeggen dan dat de kleur prachtig is. De drie nieuwe bomen zijn het goed gaan doen.

Zonlicht en wind geven prachtige kleureffecten bij de Noorse esdoorn
Het blad van de Noorse esdoorn.

Met de border kan Ans zich helemaal uitleven. Er staat een mooie verzameling planten en heesters in zoals Aconitum (Monnikskap), Delphinium, Sering, winterharde Geraniums, Zeeuws Knoopje en een Japanse esdoorn (Acer palmatum) met ook van dat mooie rode blad. Op het terras staat een verzameling potten met van alles dat tot wasdom moet komen. Tegen de tuinmuur Clematis, Kamperfoelie en een uitbundig groeiende en straks bloeiende witte Roos. Alleen de Stokrozen in het hoekje, die willen maar niet deugen, wat er ook geprobeerd wordt. Een beetje stok en armetierige roos. Ze krijgen nog een kans, dacht ik.

De Japanse esdoorn is een struik

Dan hebben we sinds kort ook een heuse orchidee in de tuin. Een gast, aangevoerd door de wind en geland in de pot met Hosta’s bij de voordeur. Vermoedelijk is het een Gevlekte rietorchis of juni-orchis (Dactylorhiza praetermissa var. junialis). Ineens was hij er of beter, viel hij op en voordat de Hosta’s omhoog knalden en hem geheel zouden overvleugelen, heeft Ans hem in een eigen pot gezet. En hij doet het! Als hij nou ook nog gaat bloeien…

Gevlekte rietorchis

Zo maken we van onze tuin een plek om graag te zitten en in te werken, nu we in deze pandemische tijden beperkt worden in onze bewegingsvrijheid. En ook al worden de maatregelen binnenkort in fasen versoepeld, wij zullen daar met grote terughoudendheid aan meedoen. Die versoepeling komt ons te snel; dat virus is heel besmettelijk en kan zo beschadigend tekeer gaan. Wij behoren allebei tot de risicogroep, niet alleen vanwege de leeftijd. Voor een overlevingsstrijd op een intensive care hebben we weinig bij te zetten. Dus voorkomen is beter en de zelfverkozen thuisisolatie, met wandelingen in de buurt of langs de zee en fietstochtjes in rustige gebieden en straks voorzichtig misschien toch weer een keertje uit eten, houden we nog wel een poosje vol, zeker met een tuin die er nu zo gerieflijk bij ligt.

Ans maakt de rand van het pad naar de straat onkruidvrij.

Het leven gaat door!

13 gedachtes over “Tuin

  1. bloggiebertie schreef:

    Dat is weer een mooi verhaal, Kees, en zoals gebruikelijk bij jou tot in de details informatief. Een veerkrachtig verhaal, want, voorwaar, tempelaars krijg je niet zomaar plat. Hartelijke groet, Bert

    Liked by 1 persoon

  2. Clara schreef:

    jullie hebben een prachtige tuin… geniet er van.

    Liked by 1 persoon

  3. Kees en Theresa schreef:

    Wat is jullie tuin en jullie werkzaamheden weer mooi geschreven. Geniet v jullie oase🍀🍁🌼🌸🌺

    Like

  4. Gmt schreef:

    Heb bewonderend gekeken naar de mooie ‘hortus conclusus’ en naar de resultaten van Ans’ groene vingers. Ook een wereld waarin je nog eindeloos kunt reizen!

    Liked by 1 persoon

  5. Marleen Tempelaar-Bakker schreef:

    Tja die stokroos plant van je schoondochter………;-)
    Zou dat er iets mee te maken hebben?

    Zonder gekheid, mooi beschreven. Mooie foto’s. Trots op jullie!

    Prachtige tuin………… pas de clematis in bloei gezien. Wauw.

    Liefs Marleen

    Like

    1. Kees schreef:

      Mijn oppertuinvrouw Ans
      geeft de stokroos nog een kans
      als hij straks weer niet heeft gebloeid
      wordt hij ganselijk uitgeroeid.

      Liefs, Kees

      Like

      1. Marleen Tempelaar-Bakker schreef:

        🤣🤣🤣 ❤️ 🙏🏻

        Like

  6. Neeltje schreef:

    Wat een prachtige tuin.

    Like

    1. Kees schreef:

      Dank je wel, Neeltje. Ik zal het compliment doorgeven aan Ans.

      Like

      1. Neeltje schreef:

        Heeft ze zeker verdiend.

        Liked by 1 persoon

  7. Rien Verwijs. schreef:

    Kees en Ans, een mooi verhaal met schitterende foto’s . Heel begrijpelijk dat jullie voorzichtig zijn! Hoewel wij regelmatig op pad gaan, mijden we ‘drukke’ gebieden. Hartelijke groet!

    Liked by 1 persoon

    1. Kees schreef:

      Dank, Rien. Ja, voorzichtig zijn is nu belangrijk. Ik ben bang dat ‘versoepeling’ wordt geïnterpreteerd als ‘weer gewoon doen’. De sociale isolatie nemen we maar op de koop toe. Hartelijke groet ook voor jullie!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: