Zuiderend

Wat ook een begin kan zijn

Gisteren zijn we weer aanbeland op wat inmiddels ons favoriete plekje in deze tijd van het jaar is. Op de helling van het Geuldal in Zuid-Limburg, in de buurtschap Hurpesch tussen Mechelen en Epen, waar we ook in deze coronatijd voldoende afgezonderd kunnen doorbrengen. Het worden weer een ruime twee weken met wandelen door de bossen en het heuvellandschap. En ook onze rust nemen.

Aan de voorzijde zicht op Epen

Want we hebben een woelige tijd achter de rug. En dan doel ik niet alleen op het corinavirus dat het leven al zolang in ernstige mate belemmert. De vrijwillige quarantaine duurt nu al zo’n tien maanden en het einde is nog niet in zicht. Tien maanden in en om het huis blijven, zonder veel bezoek over en weer, geen orgelconcerten of andere muziekuitvoeringen, steeds afstand houden tot je medemens en sinds kort je gezicht verbergen achter een masker. In sociaal en cultureel opzicht een karig bestaan. Met steeds die dreiging van toch besmet te raken. Dat aanhoudende hoge aantal dagelijkse besmettingen van 12000 op dit moment geeft mij zorgen: eens loop je bij dergelijke aantallen een besmet iemand tegen het lijf, omdat je even niet oplette of iets dergelijks. Los van deze narigheid ben ik de laatste tijd wat aan het kwakkelen geweest en kwam er niet veel uit mijn handen. Het gaat nu weer beter en ik hoop hier door rust en ontspanning verder op te knappen. Verder waren er zorgen om schoonzus Truus, waarover ik eerder al op dit weblog geschreven heb. Daar is gelukkig de grootste spanning wat afgenomen, al blijft ze enorm kwetsbaar en broos.

Aan de achterzijde Mechelen

Gisteren was ik jarig, mijn 74e dus. We hebben die dag gebruikt om hierheen te rijden, dus ‘vieren’ was er niet direct bij. Daar was het ook de dag niet naar, omdat aan het eind van de ochtend de uitvaart was van onze schoonzoon Arjan Hamberg. Hij werd slechts 50 jaar. We mochten er niet bij zijn; de relatie is al vele jaren geleden verbroken geworden. Ik had dus ook niet echt een ‘verjaardagsgevoel’. Onze dochter is nu weduwe en achtergebleven met twee alweer grote jongens. Een vreemd gevoel dat maar moeilijk wil landen. Die afstandelijkheid went nog veel minder dan die wegens het coronavirus. Nooit dus.

Vandaag de eerste wandeling gemaakt door de heuvels achter het vakantieverblijf. Genoten van het uitzicht over een zonbeschenen Geuldal. Dat deed goed. Ik sluit dit bericht af met een kerstgroet aan de lezers van dit weblog. We hopen met iedereen op een spoedige beteugeling van het coronavirus en dat we daarmee onze vrijheid terug krijgen. En de gezondheid behouden.

Kerst aan de Dinkel 2016

Diep in mij koester ik een licht,
een onuitwisbaar vergezicht,
dat steeds weer mijn verlangen voedt
en mij de morgen open doet.


Sytze de Vries
Uit: De mens en het Kind

7 gedachtes over “Weer in het heuvelland

  1. bloggiebertie schreef:

    Kees, we hebben elkaar al weer een poosje niet gesproken of gezien via Skype en dan praat je me bij via dit medium. Ik schrik als ik lees wat er inmiddels weer met/rond jullie gebeurd is. Gecondoleerd met jullie schoonzoon, navrant dat jouw verjaardag dan samenvalt met zijn uitvaart en dat niet alleen de corona de reden is van jullie afwezigheid daarbij. Ik hoop echt voor jullie, dat het samen-zijn , de mooie omgeving en jullie Ausdauer (want dat hebben jullie) wat tegenwicht vormen. Blijf bloggen , fijne feestdagen , hartelijke groeten ook aan Ans en we zien elkaar weer in het nieuwe jaar.

    Like

    1. Kees schreef:

      Dank voor je goede wensen en we gaan doorrrrr

      Like

  2. Gmt schreef:

    Een gelukkige verjaardag, Kees en dankjewel voor je lieve wensen. Ik ben nog een beetje ouder en ken dus ook de voorzichtigheid en het teruggetrokken leven. Ik denk dat jullie in de stilte van het land de goede weg naar rust en ver-ziendheid hebben gekozen. Geniet van elkaar en de luchten, de slapende natuur die straks weer wakker wordt. Ik geniet van je schriftuur en je foto’s. Ook lieve wensen van mijn geliefde voor Ans. Wij wandelen zachtjes mee in gedachten.

    Geliked door 1 persoon

  3. Rien Verwijs schreef:

    Kees en Ans, de nodige omzichtigheid, het stille verdriet meedragend, de innige dankbaarheid van jarig zijn, hét bijzonder fraaie landschap van Zuid-Limburg, de rust, stilte en ruimte: het zij jullie zo gegund!

    Like

    1. Kees schreef:

      Dank je wel Rien, voor je mooie en hartelijke woorden.

      Like

  4. Neeltje schreef:

    Voor jullie hele fijne dagen en een goed en gezond 2021.
    Jullie starten met een mooie vakantie op voor mij één van de mooiste plekken van Nederland.
    Heel veel plezier.

    Geliked door 1 persoon

  5. Theresa en Kees schreef:

    ❤️❤️

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.

<span>%d</span> bloggers liken dit: