Zuiderend

Wat ook een begin kan zijn

We waren met vier kinderen, thuis in Dordrecht, ik was de oudste en Marien was mijn jongste broer, geboren op 15 oktober 1955. Toen hij ongeveer 1 jaar was begonnen er epileptische aanvallen. Het duurde een aantal jaren voor de doktoren erin slaagden met medicijnen de aanvallen te onderdrukken. Het kwaad was toen al wel geschied. De verstandelijke ontwikkeling van Marien was verstoord en ging niet verder dan het niveau van een zesjarige. Hij kon een beetje lezen en ook wel schrijven. Voor die vaardigheden had hij veel te danken aan zijn onderwijzer op de school voor Bijzonder Lager Onderwijs, meester Six Dijkstra, en ook aan zijn vrouw.

Ventje

Maar ondanks zijn verstandelijke beperkingen was hij ook een denker die met vragen en opmerkingen verrassend wijs uit de hoek kon komen. Daarnaast was hij vaak heel opgewekt en had een groot gevoel voor humor, altijd wel te porren voor een geintje. We hebben wat afgelachen samen. 

Ik was zijn grote broer aan wie hij zich spiegelde. Maar waaraan hij ook afmat dat er voor hem veel niet mogelijk was. Daar had hij het regelmatig moeilijk mee; hij besefte zijn beperkingen. Geen brommer op je 16e, niet de mogelijkheid om vanaf je 18e rijles te nemen en een rijbewijs te halen, zoveel andere dingen die voor zijn twee broers, zijn zus en zijn leeftijdgenoten wèl mogelijk waren. En toen kreeg ik verkering met Ans en hij voelde haarfijn aan dat zij me ‘mee zou nemen’, het huis uit, weg van hem. Hij liet dat ook merken, wilde op de bank steeds tussen ons in zitten en liet op allerlei manieren blijken dat hij er niet van gediend was. Maar dat is goed gekomen, niet in het minst doordat Ans wel wist hoe ze hiermee om moest gaan.

Marien beheert het receptieboek op onze bruiloft (nov 1969)

Marien en ik waren allebei muzikaal en hadden een gedeelde liefde voor het orgel. Samen gingen we van tijd tot tijd een middag naar Spiering om een lp uit te zoeken en daarna ijs of gebak eten in de lunchroom van bakkerij Vlot op het Bagijnhof. Ook voor andere aankopen wandelden we van het gezinsvervangend tehuis Huize Singelborgh waar hij woonde naar het centrum van Dordt met meestal een afsluiting bij bakkerij Vlot. 

Hij vond het fijn dat ik hem de eerste beginselen van het orgelspel bijbracht. Dat heeft hij later met echte orgelles verder ontwikkeld. En hij speelde marimba in het DSW-orkest dat later verder ging onder de naam Musica.

Hij was een doordouwer, die uiteindelijk toch een brommer kocht, waarmee hij in en buiten de stad zich onvervaard in het verkeer stortte, gelukkig steeds met een engel achterop die hem behoedde voor onheil. Verre reizen heeft hij gemaakt, zoals vakanties in Spanje en Zwitserland. Daar stuurde hij dan kaarten vandaan die vaak aankwamen, wat voor ons dan wel een wonder was gezien zijn onbeholpen handschrift. Soms kwamen ze niet aan…

Vent

Hoogtepunt was zijn reis naar Israël, samen met bewoners van gezinsvervangende tehuizen uit Dordrecht en omgeving. Marien was diepgelovig, onvoorwaardelijk.

Stevig gebouwd en sterk, daarmee goed toegerust voor het werk in plantenkassen en plantsoenendienst vanuit de Dienst Sociale Werkvoorziening van de gemeente Dordrecht en de latere voortzetting daarvan in het regionale Drechtwerk.

Twee broers betrapt

En toen werd hij ziek, eerst vage griepachtige klachten overgaand in ernstiger problemen met uiteindelijk uitval van organen. Het bleek een niet te genezen auto-immuunziekte die in 6 weken de sterke eik velde. Hij overleed op 7 juni 1998, 42 jaar oud.

Vandaag zou Marinus Willem Tempelaar 65 jaar zijn geworden. Zijn graf op de Essenhof in Dordrecht is inmiddels geruimd. Zijn nagedachtenis draag ik altijd in liefde met mij mee.

13 gedachtes over “Marien

  1. Marleen Tempelaar schreef:

    Prachtig Papa Kees……. stil van! Ik herinner me Marien als de man die zo hard zong naast mij achter in de kerk ‘ de IKAA’, waar alle medewerkers van de desbetreffende dienst dan bij elkaar zaten. De organist, de stoelenzetters, de koffiezetters en daar hoorde Marien bij. En wanneer hij speelde op het orgel in de IKAA diensten was het fijn en bijzonder, maar bij sommige nummers ook een uitdaging om mee te zingen, maar zo warm en welkom en op zijn plek, 1 van ons.

    Ja en in deze kerk heb ik Reijer ontmoet, Marien zijn neef! Blij en dankbaar dat ik jullie heb leren kennen.

    Liefs Marleen Tempelaar

    Geliked door 1 persoon

    1. Kees schreef:

      Dank je wel, Marleen voor deze mooie reaktie. En ja, ik word er stil van – zo’n lieve schoondochter is een grote zegen.

      Like

  2. Trudy schreef:

    Zo liefdevol geschreven.

    Geliked door 1 persoon

  3. Rien Verwijs. schreef:

    Ha Kees, uiteraard heb ik je broer niet gekend. Nooit iets over hem gehoord. Vandaag komt hij tot ‘leven’ in jouw herinnering. Een jongen met liefde en trouw, zo maak ik op uit jouw verhaal. Maar ik meen ook te bespeuren behept met een vorm van geschonken wijsheid. Het lezen van dit verhaal doet me denken aan ‘worden als een kind’: voor ons begrip een moeilijk bestaan, maar voor hemzelf een krachtig leven vol gelovig vertrouwen. Om jaloers op te zijn! Koester deze liefde voor je broer, Kees.

    Like

    1. Kees schreef:

      Doe ik, Rien. En bedankt voor je warme woorden.

      Like

  4. Theresa schreef:

    Wat ontzettend mooi geschreven, Kees! Ik zie Martien weer zo voor me. Sterkte vandaag!

    Like

    1. Kees schreef:

      Dank je, Theresa. Ja, het is een bijzondere dag vandaag, ondanks dat het al zolang geleden is dat hij onder (en met) ons was.

      Like

  5. Neeltje schreef:

    Ontroerend geschreven … kippenvel.

    Like

    1. Kees schreef:

      Ja, je kent het gevoel, het gemis ook vast wel. Ik vond het fijn zo een gedachtenis voor hem te plaatsen.

      Geliked door 1 persoon

      1. Neeltje schreef:

        Dat voelt dan zo goed hè. Prachtig geschreven.

        Geliked door 1 persoon

  6. Marja schreef:

    Wat een mooi verhaal over broederliefde!

    Geliked door 1 persoon

  7. Gmt schreef:

    Lees ik je tekst, dan hoor ik; voel ik je broers aanwezigheid. Hij leeft wel degelijk in jouw mooie wezen als in je werk en muziek. Vox humana-register op het orgel maar ook in je sobere maar zo menselijke schriftuur en foto’s.

    Like

    1. Kees schreef:

      Dank je voor je mooie woorden, Gmt.

      Like

Laat een reactie achter op Theresa Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: